Categories

 
 
 เสียงตอบจากเวียดนาม
 
ละอองดาว โสธรบุญ

 
 
ยามเมื่อเธอจากมา
ฉันคร่ำครวญหาถึงทหารหนุ่มไทย
จากมาไกลแสนไกล
พอมาถึงเมืองไทยพี่คงลืมเวียดนาม
ลืมหรือยังครั้งรบ ที่เราพบกันในควันสงคราม
พี่มาถึงไทย พี่คงลืมเวียดนาม
น้องคอยติดตาม ข่าวคราวทหารไทย
เมื่อไหร่จะไปอีกละที่เวียดนาม
ยามเมื่อเธอจากมา ฉันกินน้ำตาทุกวันไม่วาย
สุดเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
คิดถึงทหารไทยอยู่ทุกชั่วโมงยาม
เฝ้าแต่มองท้องฟ้า กลืนน้ำตาอุราวาบหวาม
วันทุกวันคืนทุกคืน ยามทุกยาม
คิดถึงถ้อยคำ ที่เคยพร่ำรำพัน
ว่าจะรักกันจวบจนวันตาย
พี่ได้กลับเมืองไทย
พี่คงหมดเยื่อใยแล้วแม่สาวเวียดนาม พี่ไปถึงสยาม
พี่คงมีสาวงามคอยตามปลอบใจ
น้องต้องทนเงียบเหงา
ทุกเย็นทุกเช้าเฝ้าคอยคอยหาย
วันทั้งวันคืนทั้งคืน น้องจะนอน
อาวรณ์เพ้อครวญ ถึงทหารหนุ่มไทย
จากไปแล้วคงลืมเวียดนาม
ยามเมื่ออยู่ห่างเธอ
รู้ไหมฉันเพ้อถึงเธอทุกครา อยากจะเป็นนกกา
บินข้ามน้ำฟ้ามาเมืองสยาม แต่ก็หมดปัญญา
เห็นน้ำจรดฟ้าอุราวาบหวาม หมดวาสนา
เสียแล้วแม่สาวเวียดนาม หมดปัญญาติดตาม
เสียแล้วพ่อหนุ่มทหารไทย
ชาติหน้า อย่าได้ไกลกันอีกเลย...
 

 

 

Comment

Comment:

Tweet