Categories

 
ไทรโยคแห่งความหลัง
 

วงจันทร์ ไพโรจน์
 


ท่ามกลางสายลมโบยโบก
ริมน้ำธารไทรโยค ดินแดนแห่งความหลัง
ฉันยังจำได้ใต้เงาร่มไม้บัง 
ตรงที่เราเคยนั่งอยู่กันเพียงสองคน
ได้ยินเสียงลมเบาเบา 
กลางแสงนวลจันทร์
เจ้าดวงดาวเกลื่อนเวหน
สายน้ำซัดซ่า หลั่งมาจากเบื้องบน
คืนนั้นเราต่างคน อยู่ชิดกันไม่ห่างไกล
ไทรโยคเคยเป็นเหมือนแดนสวรรค์
ที่เธอกับฉันร่วมกันสร้างไว้ในใจ
เดี๋ยวนี้ตรอมตรม เพราะเธอมาเปลี่ยนไป
เห็นไทรโยคทีไร ช้ำใจไม่อยากชม
ท่ามกลางสายลม ไทรโยค
คงเหลือความเศร้าโศก ดวงใจสุดขื่นขม
เสียงน้ำซัดซ่า หริ่งเรไรร้องระงม
เคยเหมือนเพลงชื่นชม 
กลับคล้ายเพลงที่บาดใจ

ไทรโยคเคยเป็นเหมือนแดนสวรรค์
ที่เธอกับฉันร่วมกันสร้างไว้ในใจ
เดี๋ยวนี้ตรอมตรม เพราะเธอมาเปลี่ยนไป
เห็นไทรโยคทีไร ช้ำใจไม่อยากชม
ท่ามกลางสายลม ไทรโยค
คงเหลือความเศร้าโศก ดวงใจสุดขื่นขม
เสียงน้ำซัดซ่า หริ่งเรไรร้องระงม
เคยเหมือนเพลงชื่นชม 
กลับคล้ายเพลงที่บาดใจ
 


Comment

Comment:

Tweet