Categories

ดอกหญ้า-แมลงปอปีกบาง

posted on 26 Feb 2012 21:07 by engjun directory Entertainment, Diary
 
 
 
 
ดอกหญ้า
 
เมื่อเอนกายนอนลงตรงพื้นหญ้า
มองดูฟ้าฝันไกลในความว่าง
ตะวันรอนอ่อนแรงแสงแดดจาง
ปุยเมฆคว้างฟ้าสูงลิ่วหวามหวิวใจ
 
คิดถึงเขาทันทีที่ใจเผลอ
คิดเสมอแม้หนีไปที่ไหน
คิดแล้วขื่นและท้อจขมต่อไป
ไม่มีใครมีจิตคิดถึงเรา
 
บนพื้นหญ้ายิ่งเงาทอดยาวยืด
ใจยิ่งมือคับแค้นเหงาแสนเหงา
ไม่อาจเลือนเขาลงคงเหลือเงา
ไว้คอยเศร้าขมขื่นให้ฝืนทน
 
ศรีตรังเอ๋ยเคยคลี่กลีบสีม่วง
คงจะร่วงเรียงรายแล้วใต้ต้น
อยากไปเก็บอยากไปเยือนอยากไปยล
เกรงมีคนถามว่า...มาทำไม
 
หนีมาอยู่จนไกลถึงในสวน
เพื่อมาครวญมาหมองแอบร้องไห้
เพื่อดิ้นรนดำรงกายพอหายใจ
เพื่อมาตายไกลไกลคนใจดำ
 
ดอกหญ้าต้นข้างกายปลายหักพับ
ซบยอดกับโคนต้นคอยคนย่ำ
เพราะอ่อนแอจึงเข็ญเป็นประจำ
เจ้าอย่า "ซ้ำ" เลยเพื่อน...เราเหมือนกัน
 

 
 
 
 
 

 

 

Comment

Comment:

Tweet